Tepemde enfes bir sessizlik
Ak iplikle kara iplik henüz daha sarmaş dolaşken,
Hani secilmiyorken alınına sürülen yazılar,
Uyandım ,kış uykusu çekmiş hallerimden...
Ve pervasız diyorlar
Tüten bacaların tebessümkar çocuklarına
Yalan. !
İftira!
Bir başkasının gözlerinde uyanmak da var
Sıcacık yatağında keyif sürerken o etten bedenler.
Sahi... Sahi?
Ne kadar arlıdır o vakitli doğup vakitsiz giden güneş,
Anasız atasız kalmış bir evladı yüz üstü bırakıp giderken. ?
Ödünsüz ocaksız kalmış analar,
Evladının derdine düşerken
O tepede gösteriş meraklısı ay,
Ne kadar vicdan taşır?
Uyumaktan kaçmak değil azizim merhamet
Uyanmanın hakkını vermektir...
Şimdi...iyi geceler...
©asfpoetic
A