Gece olmaya yüz tutmuş vakit,
Sevgilisi adına cebinde hiç yoktu nakit.
Otobüse binemedi o gece genç adam,
Uzun saçlı çok kızdı ona üşüyordu biraz da.
Yanaştı yavaşça yanına, bir nevi girdi koynuna.
Yıldızlar kadar güzelsin dedi çocuk.
Olaylar hep böyle gelişir,
Göz önünde bulunan sevilir.
Şairler hep yazdı, yıldızlara.
Yıldız kadar, bulutlar da hak ediyordu mutluluğu.
Herkes bilmeli onların hikayelerini,
Çok sevdi balık bulutu.
Bulutun göz yaşları yeryüzüne indi.
Herkes ona hak verdi.
Balık ağlayamıyordu bile.
Ve kıskanç güneş girdi aralarına.
Bozdu tüm sihri.
Ama bilmiyorlardı ki,
İsteseydi bulut balığa varmak.
Sis olup iniverirdi,
Marifet değildir ağlamak.
Kafanızda bir çok masal perisi.
Mutlu sandınız masalları değil mi?
Pamuk prenses arkadaşlarını kaybetti.
Rapunzel saçlarını kestirdi.
Efsane aşkların sonu da böyleydi.
Mecnun sıkıldı leyladan.
Ve Şirinin feryatları doldurdu Ferhatın deldiği her bir deliği.
©sadecebiri
S