Sanma ki; çıkardım seni yüreğimden,
Ne aklımdan, ne de fikrimden.
Elânın habercisi gözlerin,
Alıp götürüyor beni benden.
Yokluğunda titriyor iliklerim.
İçimin fay hattı üzerindesin,
Aşkın, depremidir tüm sessizliğimin...
Sanma ki; tükendi hasretin,
Aştı boyunu en yüce enginlerin.
Zincirlerini koparttığım sevda sözcüklerimin,
Cümleler halinde ulaştığı yersin.
Ve dört bir yanıma kuşatılmış kokunla,
Zirvesinde huzurum gök kubbenin.
©-eternal-
-