Adın iki hece, yarım topuz saclarınla.
Çiçekli gömleğin pembe tişörtünle.
Hâlâ öylemisin?
İğde ağaçları gibi kokarmısın?
Sarilmalara doymazdim, bilerek kısa keserdim.
Sen bilmezsin de dokunsam kırılırdın.
Hâlâ öylemisin?
Gerçi sen hep kararsız kalırsın.
Yaprak sarmaların okkalı ve biraz gülünç olurdu.
Poğaçaların dan bahsetmiyorum bile.
Hâlâ öylemisin?
Oysa ben sarmayı kalın seni ince seviyordum.
Laflarına pusu kuran şüpheler vardı.
İnanma diye bağıran gözlerin vardı.
Hâlâ öylemisin?
Bikere söyledin binkere inandım.
Saçında ki sarı bez parçası kadar değerim yoktu
gözünde.
Kim bi saç bandını kıskanırdı.
Hâlâ öylemisin?
Öyleysen şerefe gidişine.
Faik Çantay.
©karabelas
K