Hangi renkti gökyüzü?
gözlerin gibi mavi miydi,
yoksa hayallerim gibi karanlık mıydı?
Uzun, uzun zaman oldu,
gökyüzünü görmeyeli...
Dört duvar arasında,
Sıkışıp kaldım bugünlerde.
Başımda gardiyanlar,
önümde paslı demir parmaklıklar.
kim bilir kaç kişiye mezar oldu burası.
Pencere de yok burada,
göremiyorum gökyüzünü.
unuttum nerdeyse artık,
gökyüzünün nasıl olduğunu.
Kanat sesleri geliyor sanki,
kuşların kanat sesleri olmalı.
gökyüzünün hangi renk olduğunu,
unutsam da, onların sesini tanırım hemencecik.
özgürlüğü onlardan öğrendim ben.
kimseye boyun bük memeyi,
el, etek öp memeyi,
onlardan öğrendim.
Ve şimdi onlar gökyüzünde,
Benim için uçuyorlar.
Kanatlarında kalbim var,
Hissediyorum bunu.
Bedenim bu dört duvar arasında olsada,
Kalbim onlarla uçuyor.
©mehmetbk11
M