Bir gün arttırdı şiddetini rüzgâr,
Yeniden Türk ile savaş yoluna girdi ağyar,
O günden bu yana takvimler, tam bir asrı saydılar,
Ne duruldu sevdalar, ne de gençliğe koşanlar.
Hani olur ya bazen aniden,
Gök fazla ağladı diye toprak ağırlaşırken,
O bataklık azizdi, gençliği kabul ederken,
Hayran kaldı nesle, onlar batmadan koşarken.
Bir gün fikir gençliğimin coğrafyasında,
Çıkıverdi küçücük bir fırtına,
O gün en güzel hatırayı bıraktı Samsun'a,
Biz gençlik için, Koca Mustafa Kemal Paşa.
Hani olur ya bazen karşıkonmaz yelin arzusu ile,
Her geçen gün daha da bir şan buldu göklerde,
Sadece mayısı değil, her ayı bahardı bize,
Al sancağının varlığı, güç kuvvetti gençliğe.
Bir gün Samsun hissetti bir devin adımlarını,
O derin adımlardı ki, kalıcı izler bıraktı,
Samsun'un içinde bir heyecan parıldadı,
Kurtuluşun yolunu açan, o ne güzel heyecandı.
Hani olur ya bazen Mıntıka Palas da,
Mavi gözler duvarlarına baktı diye dakikalarca,
Olur ya aşkını gizleyemeyip arada sırada,
Seviniyordur, her 19 Mayıs'ta.
Kurtuluş yoluna müştak etti mayıs bahçeleri,
Özgürlük tacını başına taktı cumhuriyet neferleri,
Bir nutkun başıydı, bu on dokuzuncu günün sesi,
Bulunmaz bir fırsattı, büyük kumandanın görevi.
Hani olur ya bazen ufuğa varmadan,
Coşar birden dalgalar, korkarsın onlardan,
Hani olur ya bazen ağlatan,
Kazancın olur, sen anlamadan.
Bir gün, yine bir gün genç fikirler ile,
Payidarlık tasından içsek bir yudum, şehadete,
Bir gün değil, her gün anayurdu saran, var gücüyle,
Kemal Paşa'mın kucağıydı, kuşanan merhamete.
©u.printer
U