bır abim der bir abim daha çıkar ağzından
gül veremesede her birimisin eline
bir gülümsemesinden bin gül açar yüzünde
heybetlidir benim abim bir aslanı devirir
ama bir karincayida incitemez
dili tatlıdır yılanı yola getirir
benim abimin yüzüne keder oturmuş
gül çehresi solmuş sesi titremis
yüreği yanmış yanmista su istememiş
Rabbinden bilmiş sabır etmiş
sen hep bı gülüver abim
yine bin gül açsın yüzünde
benim aslan abim bir gulumseyiver kardeşine
bin dert gitsin üzerimden
oy benim güzel abim
dert dert üstüne binmiş
ebuzer gibi çekilmiş köşesine
zehiri şerbet gibi içmiş
ama hiç bir derde ah dememiş
©gökçekız
G