Hapishane duvarlarında sessizlik çöker,
Zaman dışı bir dünya, içinde hüzün gömülüdür.
Demir parmaklıklar ardında kilitli hayatlar,
Günler, aylar geçer, umutlar solmaya yüz tutar.
Ne haber gelir, ne haberci uğrar bu hücrelere,
Gökyüzü dışarıda, özgürlükse bir hayal ötesi.
Her gün bir umutla bekler, her gece bir özlemle dolar,
Gözlerde yorgun bakışlar, yüreklerde çaresizlik yatar.
Duvarların ardında ne hayaller yaşar,
Ne de baharın müjdecisi bir rüzgar eser.
Sadece sessizlikle dolu bu mekan,
Kara bir bulut gibi gölge düşer her yana.
İçerideki yürekler, dışarıya sızan bir feryattır,
Hapishane demirleri ardında, hayatın içinde bir yara.
Ne haber gelir, ne haberci uğrar bu zindanlara,
Yalnızca umutlarla yoğrulan, yalnızca umutlarla yaşayanlar.
©aliokka
A