Hapsindeyim gözlerinin
mühebbet yedim aşkına
seni sevmekte eğer suçsa
assınlar beni istiyorlarsa
inan uğrunda varsa ölmek
sevmişim ben seni ölümüne
bir kere tutuldum gözlere
şiir bakışlı yarim güzelliğe.
Sen gençlik aşkım ilk yazım
hayalini kurduğum baharım
hayat'a tutundum ellerinde
tenini sarsın yâr sıcaklığım
ömür bilinmez ne getirir zaman
bize hasret özlem hep' mi kalan
unutmak ister yıllar izin vermez
anılar gozyaşımızda birikip akan
kuruyup gidiyor ibret olsun
geceler bin yalnızlığa suskun
sonunda kavuşmak var bilirim
ömrüm beklemek'ten yorgun
rüya gibi geldin geçtin anlamadım
bir masal'dın herşeyinle yalandın
sen gidince yazık sonunda anladım
son pişmanlık fayda vermez insana
biliyorum aynı hataya düşecek'sin
yormayalım birbirimizi ah! boşuna
sen kendi yoluna ben kendi yoluma.
Aydınlık günlerimi sen çevirdin
amansız karanlığa boş verirdin
ardına bakmayarak yok vicdan
desem acıma beni ellere serdin
ölüme terkedip giden sen oldun
hayat bu kapıdan geçen yolsun
dönüp dolaşacağın bak aynı yer
birgün gelirsin ama ben yokum
yoksam eğer ben belki giderim
uzaklara başka diyara göçerim
yıllardır gözlediğim bu yollarını
ayıran sen gelmezsin ah biterim
Zaman ömrümüz içimizde duran
acı keder ve ben hayat'a dönük
gülmüyor bahtım ne bir yüzüm
günahlarımız boyumuzu aştı ki
ağır gelir oldu sustu bir vakit
sonra ay geceler kara bulutlar
üstüme çöker yalnız kavuşmak
birgün biryerlerde unutma sen.
C