Fon : Apolas Ler mi Mektup
Sonra adına şiir'ler döküldü dilimden
tarifesi olmayan satırlar imkansızdı
kılavuz gereklidir bazen...
O satır senin,bu satır benim dolandı yüreğim yüreğine eş değerdi.
Baş kentini bulmak için kuşak kuşak
gezdim Kuytu çıkmaz sokakların
Adresinde tanınır adım bilinirdi..
Yalnızlığın sokağında oturup dinlendiğim...
Ayrılığın çesmesinden su içtiğim.
Karbela yalnızlığı bu aşka susayan bahtsız bedevilerin günahlardan arınması gibi
Çöl ortasında kuru dudaklarımla kalakaldigim Tümcelere adı mı sorsam ekledigim..
paragraflarin sonu yoktu.
iki boşluk arasıydı sen ve ben..
Ardindan virgülle iliştirilen soru
işaretlerle dolu sayfalardı atmaya kıyamadigim.. Hani diye başlayan devamı gelmeyen
Satır aralarından ibaretiz...
Tırnak işareti içindeki altı çizili sözlerimiz
Amalarin yok hükmü kör sağır dilsiz...
Hep aynı noktadan uzakliktan
bakarım miyop gözüm başı ve sonu olmayan unuttum dediğim an adını fısıldarim
uzaklardan selam olsun mesafelere Büyük harflerle yazdığım
Özene bezene yazdıkça her defasında senin silmene rağmen yeniden yaşattığım...
Her Alfabe takımı sessiz yol aldı...
Sesli harflerin kilometresinde kaç
rakım tuttum sessizliğe karşı
direndikçe kaç gün gece sabahladim
harf ördüm işledim sandığıma
çeyiz niyetine miras koydum kırmızı
kurdele ile bağladım... yüreğime
işlerken altın harfler le dokudum ismini
silinmesin, kirlenmesin diye kiril
Alfabesidir.
©ebrulimsi5
E