Sonra adına şiir'ler döküldü dilimden tarifesi olmayan satırlar imkansızdı kılavuz gereklidir bazen...O satır senin,bu satır benim dolandı yüreğim yüreğine eş değerdi.
Baş kentini bulmak için kuşak kuşak gezdim
Kuytu çıkmaz sokakların
Adresinde tanınır adım bilinirdi..
Yalnızlığın sokağında oturup dinlendiğim...
Ayrılığın çesmesinden su içtiğim.
Karbela yalnızlığı bu aşka susayan bahtsız
bedevilerin günahlardan arınması gibi
Çöl ortasında kuru dudaklarımla kalakaldigim
Tümcelere adı mı sorsam ekledigim..
paragraflarin sonu yoktu.
iki boşluk arasıydı sen ve ben...
Ardindan virgülle iliştirilen soru işaretlerle
dolu sayfalardı atmaya kıyamadigim..
Hani diye başlayan devamı gelmeyen
Satır aralarından ibaretiz...
Tırnak işareti içindeki altı çizili sözlerimiz
Amalarin yok hükmü kör sağır dilsiz...
Hep aynı noktadan uzakliktan bakarım miyop
gözüm başı ve sonu olmayan unuttum
Dediğim an adını fısıldarim uzaklardan
selam olsun mesafelere
Büyük harflerle yazdığım
Özene bezene yazdıkça her defasında senin
silmene rağmen yeniden yaşattığım...
Her Alfabe takımı sessiz yol aldı...
Sesli harflerin kilometresinde kaç rakım tuttum
Sessizliğe karşı direndikçe kaç gün gece sabahladim harf ördüm işledim sandığıma
çeyiz niyetine miras koydum kırmızı
kurdele ile bağladım...
yüreğime işlerken altın harfler le dokudum
ismini silinmesin, kirlenmesin diye kiril
Alfabesi
©ebrulimsi_
E