M

Hasbihal

Bir gece sohbet telaşı ile bakarken yıldızlara
Ayna gibi yüzünde yıldızın, hayatı gördüm
Dedim sönmez bu ateş
Ne kadar sönerse sönsün nefesimle harlanacak
Upuzun gecede kısa bir gündüz sanırken sönümlenmiş ayı
Güneşe uzanarak gücendirme geceyi
Ben nasihatler ile bir ilmek atarım,sen açılmış yaran ile boya hayatı sarıya
Güneş ile aynı renkte yaran
Hem yanarım hem yakarım
Umut değil çaldığım dünyadan
Çarşı pazar gezerim
Bastığım her yıldızda gökyüzüne tekrar aldanırım
Sen çarşaf ve paçavra giy
Ben beyaz görsem utanır kaçarım
Sen yıldızlara bak,ben geceye
Güneş önümüzde el pençe
Sen arkanda bırak tozunu
Ben aydınlatırım geceyi
©mesaim