E

Hasret (110)

Ne günler gördüm ben.
Nice acılar yaşadım.
Senin acın kadar koymadı annem.
Ne kadar dünya elinde yansam da,
Senin hasret ateşin kadar yanmadım annem.
Çok ağladım yokluğuna alışamadım.
Ne evlat ne yar ne de dostlar
Teselli edebildi beni.
Herkes kendisi gibi zannetti.
Alışırsın deyip hepside geçip gitti. Ben yalnızlığın ve hasretinle yaşanıp da, geçen anılarınla baş başayım şimdi.
©eyüpyelgen