Demlenmeye bıraktım hasretimi demlikte
Vuslatı beklerken hançer sırtımda
Yollar uzun, adımlar kısa
Hep mi? katran içeyim sensiz
Hırçın dağlar karını eritti.
Güneşin şavkı kapıma vurdu.
Demlenen hasretin beni sardı.
Kurduğum sofram sensiz.
Kalem bitti söz tükendi.
Ocağımın ateşi küle döndü.
Zalim felek yerden yere vurdu.
Akıp giden zaman sensiz
©mustafa198
Ş