Aciz vücudum tutsaklığında yalnızlığın
Ben de istemezdim böyle olmasını
Yılların hazanı vurdu gölgemizi
Güneş çıksa da üşüdük
Ya da eridik dirhem dirhem
Gözlerine hasret kaldı bakışlarım
Rengi soldu tenimin yokluğunda
Hasret denilen çileye râm oldum
Terlemeden daha bıyıklarım...
Tövbe etmeli sevda denilen günahın koynuna
Ben tövbe etsem de üstüme kaldı vebali
Ham yetiştirdik bahçemizden gülleri
Yetim beşikler de salladık kaderimizi
Oysa sadece sevdik
Kime ne dedik de
Güneş çıksa da üşüdük
Ben senin çiçeklerini suladım
Sen ise yaktın sahranda bedenimi
Oysa bana kâfiydi
Rüyamda üç beş saniye görmek seni
©yetimşair
Y