İnsanlar yıllarca hasret çeker.
Ömür sarfettiği güzellikler için
Birisine gönül verir.
Eline kalem kağıt alır yazmaya başlar
Güzelliği,mutluluğu dize dize anlatır.
Ne kalem nede defter yazmaya yeter
Gün gelir insan dünya malına aldanır.
Kardeş kardeşe baba evladına küser.
Hasretler uzadıkça uzar.
Dünya malı sevdiklerini senden alır
Yaşadığın güzel anıları yok eder.
Dünya için harcadığın ömür sermayen tükenir.
İnsanlar dünyanın hevesine kapılır.
Başını musallaya taşına koyduğu zaman
Sevdiklerinin geri gelmeyeceğini anlar
O zamanda iş işten geçmiş olur.
Hırpalar kendini ve bedenini yıpratır .
İşte o zaman umutla beklediğin hasretler bitmiştir.
©aydenizayd
A