Bir çöl büyür içimde yağmursuz, kurak.
Hayat desen nâmümkün umutsuz, çorak.
Fırtınalar kopuyor, kumlar dolar gözlere.
Susuz kalmış bir aşkta firak son durak.
Kaktüslere kızgınım bir yudum su vermezler.
Develere hakeza, pek zordayım görmezler.
Giderken iklimleri çalıp gitmiş sevgili.
Bahçıvanlar nankörce, solan gülü dermezler.
Ab-ı hayat umuduyla gezerim fersah fersah.
Bulunması kolay mı çekmedeyim bin bir ah.
Bir ölüm suskunluğu, reva görülmüş bana.
Kerbelaya sürüldüm, işlerler benden günah.
Kalbime bu çölleri sen mi ektin sevgili?
Oysa atmosferimde yalnız, tektin sevgili.
Kıymet verdikçe sana acı verdin gönlüme.
Hayal dolu bahçemde ateş yaktın sevgili.
Huzur doluydu dünyam, dönderdin viraneye.
Yönüm belliydi benim çevirdin pervaneye.
Artık yeşermez güller, ağlamaklı bülbüller.
Sığındım dertlerimden, yol aldım meyhaneye.
M