Ben ki sulhi sarmış dört bir yanımı karanlık,
lâkin hâlâ söndüremedim içimde yanan ateşi...
O ateştir ki hasret derler adına,
bil ki hasret kaldım sana.
Bana her yer sonsuz bir hiçlik, sensiz yüreğim tam değil,
hatırla,bir zamanlar sendin bana en büyük menzil.
Öyle ki seninle şenlendim şu ölümlü dünyada,
kapılınca senin sonsuz rüzgârına...
Gider benim hasretimi yüreğimdeki bahçenin tek gülü,
yoksa bitmez bu çile, zindan olur bize hayat.
Benim için sensin güneş,ay,gökyüzü,
yani anlayacağın bu hasret giderilmeden bitmeyecek aşk öyküsü...
©sulhi
S