Düşüncelerimi yokluyorum bir an
İç ceplerde unutulmaya yüz tutmuş sözler buldum
Gözlerinin buğusunda sevdim yüreğini
Parmaklarının yazdığı son satırlarda
Şimdi o gözlerden yaşlar eksilmiyor
Bir kenara atılmış gibi duran bardağın aynı yerde
Pencerenin yağmurla buluştuğu o masada
Ne sahiplenebildim nede atabildim
Her yağmurda o bir bıçak saplarken ben bir yara daha açsın diye içimi döküyorum yudum yudum
Sonra yokluğun sarıyor etrafı herşey değişiyor
Sen gitmiş oluyorsun ben bitmiş bardak kırılmış oluyor
Canımın yanmasına engel olamıyorum
Yalnızlığa değilde gülüşümün çalınmasına bu dağılmışlığım
Son vedanın kırgınlığı hala içimde
Sessizliğini bozman ümidiyle bekliyorum hâlâ
Ayak izlerinin sisleriyle birlikte
Ya gelirsin her şey bu limanda bahara döner
Yada bu denizde son gemi batar artık
Hasretinle yanar bu şehir
Tek bir kurşun ayrılıkla biter vuslat hayali
Tetik sende namlunun ucu bende.....
©fearlesss
F