Gönlümün çöllerine ektim seni, bilirdim çiçek açmayacaksın.
Umut bu ya işte, ellerin elerime, dizlerin dizlerime, gözlerin gözlerime deysin diye haykıracağım, duymayacaksın.
Yâr dedi kimi benden çok seversen onu senden alırım, sevmeyeceksin.
Onsuz yaşayamam deme, onsuzda yaşatır, anlayamazsın.
Ölmedim de soyutlaştım, sevdim de kuraklaştım; bunun hesabını kime vereceksin?
Peki ya benim gibi kaç kişinin daha çöllerine korkuluk dikeceksin?
Neyse ne ben kuraklaştım, sen nehir misali başkalarına taştın,
Ne ben bekleyeceğim artık, ne de sen geleceksin.
O gün gelsin, kokumun her zerresine hasret kalacaksın...
©-osa-
O