K

HASRET KEMANI

Öyle acıklıydıki sesi
Ağlıyordu nağmeleri
Her teli anlatıyordu
İcınde yanan hasreti
Küllenen alevleri
Hüzün dansını bitirirken
Özgür bıraktı gözündeki
damlaları biriken...
Yine acı çeken tınılar duyuldu
Ağlıyor hasret kemanı
Bülbülün güle aşkı
Hasret kemanıyla son buldu...
Kalbi Kemanın hıckirıklarıyla
Gözleriyse acının rengiyle buğulu
Hasret kemanı sus artık
Benim hasretim bitti
Anla artık hasretim senin eserindi....
©kayrasay