Kalbime,zihnime sinmiş hasretin,
Uzaktan bile can yakıyorsun..
Içimde,fokurdayan kazan misali,
Tüm gözeneklerimden buram buram fışkırıyorsun..
Sonra ayla oluyorsun,etrafımı "sen" sarıyor.
Dimağımda,belleğimde zaten "sen"..
Içimdeki hokka,hasretin..
Divitim kokun..
Ağzımı her açtığımda,parlaklarımı her kıpratışımda,
beyaz sayfalara dökülen kelimelerde "sen" kokuyorsun.
"Sen" dağılıyor etrafa,"sen" kokuyor çevrem..
Esen rüzgarın getirdiği,çiçeklerin rayihasında bile "sen"..
Parfümünü yeni sıkmış,çiçekli giysileri içinde salınan ağaçlar..
Kokularıyla övünen renga renk çiçekler..
Kıskanırlar seni arılardan,
Onları şımartan her şeyden ve herkesten..
Öyle özledim ki seni,bir bilsen..
Hasretine sarılıp kokunla avutuyorum gönlümü,
Ahh..
Keşke azıcık önemsesen..
Yonganım yastığım tanımaz seni ama onlarda,
Kokularını senden çalmışlar resmen..
©merves
M