S

Hasret Mi Kaldın Kara Toprağa

Bana geride bıraktığın bu dört duvar
Ve sabahları penceredem girmeyen
Yüzümü sıcaklığıyla okşamayan âfitab.
Ki ben açtığın kapının gıcırtısından
Tanırdım o mübarek adımlarını.
Zor oluyor elbet.
Akşamları çok ah ediyorm sana ,
Bu kadar hasret mi kaldın kara toprağa .
Suyunuda , güneşini de esirgemezdim oysa .
Gitmek kolay , ya geride kalan ben
Yasını mı tutsam senelerce ?
Yada yollarını seyremi dalsam.
Peşine mi düşsem, yoksa
Yolun başında geri dönüşünü mü
Ümitlesem?
Biliyorum , dönmeyeceksin .
Beni beklediğini de biliyorum .
Ama daha vakit çok erken.
Bilirsin acıyı da mutluluğuda
Tatmak isterim .
Ben şimdi bıraktığın acının matemini yaşamaktayım.
Zaman beni sana kavusturacaktır elbet.
Umut ediyorum .
Ve yine yüreğinden öpüyorum .