S

hasret ovası

Hasret çöküyor gene gözlerime,
Gecelerimiz mazimizden uzun,
Ve ihtiyar beli bükülmüş biçare,
Harab olmuş düşlerim yıkık dökük gene hüzün makamında.
Gecenin tenha sokakları gibi karanlık,
sade masum susuyorum.
Kim yıkabilir ki yüz yıllık bir çınarı ?
işte ben veba vehmindeki sonbaharımda yaprak yaprak dökülüyorum.
buram buram hasret kokuyorum gene,
çiseleyen yağmur kimin canınını yakardı ki ?
işte ben koca bir ova damla damla hasretimde boğuluyorum.