Yorgunluğuma meydan okur bir çift göz
Hayallerimin nöbetini tutar saat gecenin ikisinde
Bir de uykusuzluk çöker göz kapaklarıma
Direnir iki gözün ikisi de
Aylardan aralık geceler uzun ve soğuk
Bir kelebek gibi narin konar pencereme kar
Karanlığa düşmüş ümitlerim güneşi arar
Geceler uzun şafağa daha çok var
Damarlarımdan artık deli akmıyor kan
Güldüğümde yüzümde belirmiyor bahar
Yıldız gibi parlayan gözlerimde kalmamış fer
Sevene böyle acı çektirilir mi yar
Ben aylardır bana geleceğin güne hasret
Senin orucunu tutuyorum sana aç ve susuz
Dört gözle beklediğim bayramım vuslat
Bir çocuğun bayramlık sevinci gibi uykusuz
Her aklıma geldiğinde bir yaş akar gözlerimden
Süzülür usulca yanaklarımdan yakarak tenimi
Hayallerim birer birer boğulur gözyaşlarımda
Artık sefer yapmıyor umutlarımın treni
M