Demir parmaklıkların soğuğu içimde
Hayaller kuracaksın
Benden uzak bilinmezliğimi yaşarken
Ateş titriyor, gök mavisi karanlığa vurarak
İçimde seni hiç bir şey bitirmeye yetmiyor
Yarın, ömrümden artan ilk gündür
Yüzümdeki bu solgun gülüş kıl yığını
Tükenmeye mahkum eden karanlıklar
Sana olan özlemimi bitirmeye yetmiyor
Ruhuma yayılırsın gecelerin sessizliğinde
Hasretine sığındığım bir sığınaksın
Lekesiz beyazlık gibidir gururum
Hiç bir imkansızlık seni bitirmeye yetmiyor
Suskunluğum bir boşluğun içinde
Kısadır sevinçlerim, buluttan çıkan güneş gibi
Tanrı, nın özgüsüdür senden kalan her hatıra
Seni unutmaya Tanrım müsaade etmiyor...
Emin Barut
©eminbarut
E