Hasretin ,
Her gece dar ağacı kurmak göz kapaklarına,
Ve can havliyle tutunmak kirpiklerine.
Gözlerin tufan ,
Gözlerin kıyamet.
Senden sonra beni kimse incitmesin diye yüreğime yüksek bir duvar ördüm.
Ben cana yakınlığımı sende bıraktım.
Seni bir felaketten esirgeyip,
Bir umuda emanet ettim.
Ve yüreğimden dökülen sen şiirimsin.
Sen benim kendime karşı geldiğim,
Hadsizliğimsin...
©külveqül
K