Gözlerimde bir damla yaş, içimde derin bir sızı, Hüzünle örülü günler, sensiz geçen her dizi. Aşkın ateşiyle yandım, küllerimden doğdum yeniden, Sevginin rüzgârıyla savruldum, sensiz bir mevzide.
Kalbimde çalan bir saz, yalnızlığın türküsü, Özleminle harmanlandı, hüzünlü bir büyüsü. Geceler uzadı sensiz, yıldızlar gözyaşım oldu, Hatıralar canlandı, her bir köşe sensiz doldu.
Hatırlıyorum ilk görüşü, kalbimde kıpırdama, Gözlerinle buluştuğum an, dünyanın durma. Sevdanın büyüsüne kapıldım, bir hiç uğruna, Şimdi sensizlik acısı, içimi kemiriyor buna.
Ellerin ellerimde yok, sıcaklığın bedenimde, Sesin kulaklarımda değil, yalnızlığım içinde. Özleminle yanıyorum, kül olup savruluyorum, Sensiz geçen her an, bir ömür gibi oluyor.
Bahar gelir, çiçekler açar, ama sen yoksun, Kuşlar ötüşür, ama senin sesin yok bu sonsuzlukta. Yağmur yağar, ıslanır toprak, ama gözlerim seninle dolu, Her damla yağmur, sensizliğimi hatırlatır bu kuluna.
Belki bir gün karşılaşırız, gözlerimiz konuşur, Kalplerimiz bir olur, aşk yeniden doğar. O güne kadar sabredeceğim, umudumu kaybetmeden, Sensizliğin acısı içinde, seni hep özleyerek.
©hasanbey.
H