Varlığında koynunda can bulan ben
Yokluğunda nasılda sır oluverdi kalbim benedenimden ?
Sitemlerin , kızgınlıklarını nasıl cekemedim ben .
Anladım gidince yok olduğunu .
Sustum durdum,
Askim dilden dile dolaşırken .
Kaçtım durdum ,
Sen yavuz bir attan hızlı koşarken .
Diyor ya şair : ' hasretinden '
Bende ne pranga kaldı ne de azıcık merhem .
Odamın çokluğu senli kalabalıklarda var olmuş.
Anladım sen kapıdan çıkarken
Odamın bu kadar dar , kalbimin bu kadar kor oldugunu.
Sabah güneşi senli güzelmiş .
Karanlık yüzünü görünce, ışığa fırsat vermiş .
Şu bedevi ruhun seni arar dururmuş.
Anladım gözlerimin seni göremeyince kör olduğunu .
Gel vakit daha da geçmeden .
Sıkı sıkıya tuttuğum hatıraların aklımda yer edinirken .
Gözlerim görür, dilim konusurken .
Ruhum bedenine veda etmeden gel.
©sultan64
S