E

Hasta

Kollarıma uzandı,
Kuru dudaklarıyla
Birkaç kelime etti.
Benzi sarıydı
Yaşanmışlıkları,
Yüzündeki çizgilerde saklıydı.
Derin bir nefes aldı,
Aldığı nefesi hissetti.
Öyle bir nefesti ki
Onun soluğu benim ciğerlerime doldu.
Gözleri kapandı
Elimi uzattım
Tutmadı.
Kayıp gitti ruhu kollarımdan
Ruhuna sarılamadım
Bir daha nefes alamadı
Bir daha nefes alamadım.
Ölüm bizi ayrıdığında
On beş yaşındaydım.
©ehvenişer.