Mutluyken de yazabildiğimi ögrenmişken
Ne gerek vardı bu ayrılığa birdenbire
Hem de güzel günler bu kadar yakınken
Eriyoruz sanki ikimizde günden güne
Gözümde yaşlar dökülmez hiçbir yere
İçime kanar hatta yara kimse görmez
Biliyorum dayanmam gerek ama neye
Sensizken hiç bişey yolunda gitmez
Bitti ama atan kalp bunu anlamaz ki
Yokluğun hayatın zerresine yakışmaz
İnsan acısı ile hastadır dışı yanmaz ki
Benim içimden başka bir yer yanmaz
Yoruldum çok iyileşmez hastayım
Büyüsem de hep aynı yaştayım
Sen gittin gideli onun yasındayım
Acı içimde daha yaşarmıyım
©ahmere
Ş