hava güneşin üstüydü
gunlerden perşembeydi
içimi soğutan bir şeyler hatırladım
oysa hafızamı yitireli aylar olmuştu
kimseyi hatırlamıyordum
etrafımdakiler o kadar yabancıydı ki
anlamsız bakıp duruyordum
oysa herkez beni tanıyor du
bense kimseyi tanimiyordum
anlamsız bakıp duruyordum
göz bebeklerim büyüyor dü
aylar sonra ilk defa bir ses tanıdık gelmişti
arkamı dönük dışarıyı sehrediyordum
ve o ses yaklaştı git gite
beni hatırladın mı dedi
iste ogün anlamıştım
içimi soğutan o ses beni aylar önce
hastayken terk edip giden sevgimdi
ve ogün hic bitmedi
içim hiç soğumadı
G