Özlüyor insan vakitsiz anlarda
Hatırlanası günleri anıyor birden
Gittiği günün özlemini çekiyor
Böyle olmamalıydı sonumuz
Acı bir hüzün kaplıyor bedenimi
Vakitsiz gidişlerin ardında
Güneşin batışını
Akşamın gelişini bekler
O anlarda başını koyar yastığa
Kalakalır tek başına yalnızlığıyla
Yitip gidenlerin ardında
Sessizce hıçkırıklar dökülür dilinde
Göz yaşında ummanlar oluşur
Sende hasret kalır
Bende özlem kalır
Bir de hatırlanası güzel günler kalır
Ah dersin için yanar kalbin
Dağlanır...
K