ne zaman ağlamaklı olsam
şakağımda dudakların belirirdi
hazmedemeyenler olurdu illa ki
balkondan sarkan teyzeler
nasıl da delirirdi
hatırlar mısın
ne zaman ağlamaklı olsam
buz gibi ellerin ensemde erirdi
sabredemeyen dağlar da olurdu illa ki
şehrin arta kalan sokaklarına
nasıl da püskürürdü
Hatırlar mısın
ne zaman ağlamaklı olsam
gözlerimden bir otoban geçerdi
çığlıklarımı susturan birileri olurdu illa ki
kustuğum zaman karanfilleri
nasıl da tiksinirdin
hatırlar mısın
ne zaman ağlamaklı olsam
anılardan biri ciğerlerime takılı kalırdı
ahını almışımdır bülbüllerin illa ki
düşecek gibi yapışınca ellerine
Nasıl da çekinirdin
hatırlar mısın
ne zaman ağlamaklı olsam
demli bir çay demlerdim
unuturdum kim olduğumu iki dubleden sonra illa ki
gözlerine bakar yaklaşırdım ya dudağına, kendini nasıl da sakınırdın
hatırlar mısın
©ertugrulb
E