Hatırlar mısın sevgili, o mahzun günü?
Gönül kafesinde beni azat ettiğin,
Özgürlük değil, ölüm koktu o gün,
Sensiz bir hayat, zindana dönüştü aniden.
Ruhum özgürlüğü aramadı o an,
Senin varlığındaydı nefesim, canım,
Azat dedin, ama ben hapsoldum,
Sonsuz bir yalnızlığa, tarifsiz bir acıya.
Unuttun mu sevgili, o buruk vedayı?
Özgürlüğün tatlı yüzü yoktu benim için,
Sensizlikle tanıştığım o gün,
Ölümün soğuk yüzünü bana gösterdi o sessiz gecede.
©hasanbey.
H