Zahmetle topladığım buğday başakları gibi nimetsin bende
Kendimi sende gördüğüm berrak su kadar aziz,
Güneş bir mızrak boyu tepemize uzandığında
Koyamadığım bohçama azığım gibisin.
Özlemek tenimde kabuksuz bir yaradır
İzzet-i nefsimle tutuyorum aklımda sesini
İncinmesin diye yüreğin hep kelebekleri hayal ediyorum
Ben kelimesi tükenen dilsiz bir yolcuyum,
Dipsiz kuyularda bırakma ne olur beni.
Seni düşlerken bir kır baharı güzelliğiyle
Başka hayatlar da tüketme kendini...🌸
©zarifce
Z