Kalibimin üzerinde bir boşluk var.
Kendini sıkıp bırakan et parçasıdır kalp.
Budur çeşmenin gözü.
O hayat denilen yolun can suyunu dağıtan...
Kalp.
Bedenim yarımdır benim.
Kaburga kemiklerimin üzeri deriden örtülmüş.
Biraz engebelidir göğsüm.
Ne zaman yorsam şu aciz bedenimi.
sıkışıverir kalbim.
Bundandır hep küskün geçirdi tam yirmi sekiz senesini.
Bundandır çıktım artık madde içeren şu kainattan.
İnsanlarca gözle görünen , elle tutulan her şey.
Çalımlanarak geçildi bir zatın yardımıyla.
Kalbim yoktur artık.
Bu yirmi sekiz senelik sancı...
Her an yara açılan kalbim yoktur.
Ben ona gönül dedim.
Kalbin tüm yaraları soluk kaldı.
Artık gönlümün bir yarası var.
Ben O na Rabbim dedim.
Sen ki beni bu daraltıcı daireden çekip çıkaran.
Sen ki beni , ben denilene haya ettiren.
Sen haricine zehirli ve acı dedirten.
Bana sen dedirten.
Tek hoş olan.
Sen ki kavuşmak için gözümü yaşa .
Gönlümü en güzel telaşa koyan.
Gayrı senden başka dost bırakma bana Allah'ım.
Gayrı
Senden başka dost bırakma bana Allah ım
©mey
M