Sonra bir hayal kuruyordu insan
Etten, kemikten.
Bu hayale gözyaşlarını serpiştiren de vardı
Tebessüm konduran da.
Bir hayal kuruyordu her insan, şüphesiz,
Bir başka hayali gömerken diri diri toprağa.
Hayal kırıklığından bahsediyordu semtin bütün duvarları..
Avutuyordu insan, avunuyordu.
Belki farklı bir yol,
Başka bir liman; geçip gidiyordu.
Her limanda kendinden bir parçayı yitiriyordu.
Nitekim hayaller de.. kırılmıyordu.
Öldürüyorduk onları.
Fail sen ya da ben, ne fark eder ki?..
Ölüp ölüp dirilmece oynuyordu her insan.
Öldürüp öldürüp, gömmece!.
©şehrazat
Ş