Alnıma dökülen kakülümle,
Bir ömürlük sevda benim halim.
Ufka diktikçe gözlerimi,
Nasılsın deyişini duyarım ...
Şimal-ini bildikçe, hayalim ...
Kahve gözlerin bir yudum.
Uykuya kanarım, her gece;
Sözüme yok ki sükut, mutluluk bende ...
Kızıl bir gün durur raflarda tozlu,
Başın omzumda, akşam oldu.
Bir yudum kahve gözlerin,
Yılları saymadım, ömürlük dedim.
Mehtabı özlemişim, yıllar yılı ...
Dokununca gece; gün gibi.
Firara rastlamaz, suspus olmuştum,
Çatık kaşlarım ilk defa '' resimde '' buldum.
Hayalen hatırlarım, bela-ı gaalüü;
Teşekkürler, Hamdüsena-ü ...
Şimdi bir nefes gibi, içden de ömürden ...
Ömrüme ömür kattım seni sevdiğimden.
HASAN AKBAL
©hasanakbal
H