Uzaklara dalmış gözlerim,
Öylesine bir kırgınlık var içimde.
Yer edinmiş can yakan hisler,kalbimin en derinliklerinde.
Öylesine bir hayal kırıklığı var ruhumun en ince çizgisinde.
Kanlı yaşlar dökülür her bir yanımdan.
Gözlerimde bir yorgunluk,
Ruhumda bir kırgınlık,
Kalbimde bir boşluk var,beni bitiren.
Kalbimi alıp götüren şeyler,beni sonunda bir çıkmaza getirdi.
Zihnimi kurcalayan şeyler,beni hep bir döngünün içine soktu.
Ben kayboldum kendimde,kaybettim kendimi,kendi içimdeki labirentte.
Artık kurtulmak istemiyorum,belki de kaybolmak daha iyidir;belirsizlikten,yolun sonunu bile bile kendini ateşe atmaktan,düşeceğini bildiğin bir uçurumun kenarında durmaktan,çünkü kaybolunca insan hep aynı yerdedir...
©ruhumsiir
B