Bir gün içimde kurdun hayaller,
Gözlerimi kapattım, gördüm her şeyi.
Mutluluk, sevgi, başarı dolu bir dünya,
Hayallerimin peşinde koştum ben de delice.
Ama birden her şey değişti,
Hayal dünyam yıkıldı, paramparça oldu.
Ruhumun üzerine çöktü karanlık bir gölge,
Acı ve hüzün sardı kalbimi.
Neden diye sordum kendime,
Neden bu kadar acımasız olabiliyor hayat?
Neden hayallerimiz kırılır, umutlarımız söner?
Neden bu kadar çabuk kaybolur mutluluk?
Cevaplar aradım, bulamadım.
Yalnızdım ve çaresizdim.
Ruhumun yaralarını nasıl saracağımı bilemedim.
Ama zamanla anladım ki,
Hayat her zaman istediğimiz gibi gitmez.
Bazen düşeriz, bazen kalkarız.
Önemli olan pes etmemektir.
Hayallerim yıkılmış olabilir,
Ama ben hala ayaktayım.
Yine de hayaller kurabilirim,
Yine de umut edebilirim.
Bir gün belki de,
Hayallerim gerçek olur.
©hasanbey.
H