Kalbimden döküldüğünü hissediyorum
Yüreğim öyle derin ki, hiç bitmiyorsun
Dinmek bilmiyor ruhumdaki sızı
Feryadlarımdan haberin yok, bilmiyorsun
Ne hayattan ne de sigaradan zevk almıyorum
Koşarak geldiğim yollardan geri dönemiyorum
Bir fiil gibi yorgunum, boşlukta süzülüyorum
Anlamsız geçen günlerin yasını tutuyorum
Geceler bile küskün akıp gitmekte artık
Bizim için ayıracak boşluk kalmadı zihnimde
Dünde yaşıyordum bugün de yine
Bu paradoksun içinden çıkamıyorum
Bir mânâ aramaktayım başıma gelenlerden,
İyiye ulaşabilmek için hayat serüveninde
Hâlâ umutluyum doğacak güneşten
Yaşım genç, yasımsa taptaze...
©zendagi
Z