Mor ötesi bir yağmur yağdı kentte
Bir tarafından akan gözyaşları
Alıp götürdü umut sanılan tohumları
Ve yeniden hırpalandı yaşlı analar
Yillanmış aşklardan geriye kalan tek doğru
Bir çığ gibi düştü umut sanılan topraklara
Bir ışık kaldı kıyıdan köşeden
Ve yeniden söndü kocaman hayatlar
Bir yakut hüzün kokan ayrılık
Buram buram yağdı kentte
Üzerine kan sıçramış umutlara döndü hayat
Ve yeniden ayrıldı aşıklar
Ufuklarin ucunda bir ışık döndü yalnıza
Dönüp üzerlerine söylendi vuslat
Geceleri söndü ışıklar
Ve yeniden hayal oldu vuslat
©ewindar
E