Kaç satır aralığı bosluk bıraktım
Düsüncelerime
Kaç yalnızlığın resmini çizdim
Yüreğimdeki dikenlerle tuvallerime
Geceye sığmayan hüzünlerimi
Anlattım ay ışığında birbir denize
Kaç kırık kuşun kanadı gibi İncitildim
Hayalet gibi gezer oldum
Kendimi kaybettiğim şehirlerde
Dümeni tütmeyen bir geminin
Esir düşmüş mürettebatı gibiyim
Dünlerime..
Kaç kere attım boşluğun kollarına
Ölüp ölüp dirildim
Yalnızlığın ellerinde
Uyuyan bir şehrin ışıklarında
Kayboluyorum günden güne..
©mavişaire
M