Hayalini kurduğum, peşin sıra yürüdügüm, bulutların gölgesinde kala kaldım.
Serabına bile eremediğim ne çok yordun beni.
Soldu ufkuma doğan güneş, bitirdin ilk bahar yazı
Zemheri kışa adım adım yürümekteyim,
Sana yürümek yordu beni.
Bahar çiçekleri yaprak yaprak, soldu minicik kelebekler bilinmeze uçup gitti, mevsim hazan oldu
Bir serçe gibi titrek kalbim sensiz çok üşüyor tenim
Sıcaklığına eremedim sana hasret yorgun bedenim sensizlik yordu beni.
Kalbime çakılmış bir çivi, çıngıraklı yılan gibi hem zehir hem panzehirsin, umut bağladığı hayalim zihnim de kaldıkça yordun beni.
Sana kavuşmak ne zormuş hayalim yordun beni .
©hasanbey.
H