P

Hayalin Ölüme Komşu

Çağırıyor beni hayalin,
Beynim durgun, beynim vurgun...
Ölüm sessizliği odaların duvarlarında.
Gözler, kapının kolunda mahkum.
Sıcak kan birikimi gözlerden.
Gözler, ırmak. Gözler, mum...
Ve hayalin, ve sen, ve ben...
Silik fotoğrafların içinde...
Derinliği yok paslı kalbin.
Kalem çıkartmaz sözlerimizi,
Sözlerimiz kısa, sözlerimiz bitkin.
Çağırıyor beni hayalin,
Cihanı durgun, ölümle vurgun...
Taşı dikik mezarımın.
Kefenin cebi dolu,
Bitişi yine bir şarkının,
Ve son buluşu bir hayatın...
Kainat, parçalarına aç.
Bir yılan deliği ağzımızdaki.
Kuru havasında Azrail.
Ve sen, ve ben
Ve hayalin ölüme komşu...
Tanışma vakti günahlarımızla,
Beklemesin kainat,
Beklemesin Azrail...
©perestaran