Utangaç bakışlarda buluyorum seni şu sıralar
Kaybettiğim sevgini yalnızlığımda aradıkça
Kaybolduğum o şehir kalabalığının aşinalığı bile saklayamıyor beni
Bir düş düşüyor zihnimin uçurumlarından
Kayalıklarda savrulan bir ceset oluveriyor hunharca
Alışamadığım varlığındayken bile zormuş yokluğun oysa
Yeni yeni öğreniyorum yokluğun bağrıma taşlar da koysa
Özlüyorum gülüşlerini, hatıraların canımı da yaksa
Her gün o parkta bekliyorum dönmeyecek olsan da..
S