Hapse teslim cümlelerin çığlıklarıyla dolu şiirlerin satırı,
Anlatılır bulanık arzuların şiddetiyle başı yerde hisler,
Değerin her zerresini armağan ettiğimiz o uyku dolu hatırı,
Yine kâbuslarla daha da acıtıyoruz bizler.
Elinden tutulmayan duygular yüzünden, hayaller yabancılaştı,
Tanınanlar ise göz önünde terk-i diyar eylediler,
Biriken hayaller kaçtı, gözler nehir olup taştı,
Ama yağan yağmurun gözlerimden düştüğünü bilemediler.
Mutluluk zaten kimi insanın oyun parkı,
Kimisinin ise hiç verilmeyen büyük hakkı.
Dizeler ansızın bir sızıyla vazgeçme senaryosuna geçtiğinde,
Nasıl duyulmasın kalbin kapısını kör eden bu yankı?
İhtirasın süslediği bu mücadele de arama bir mânâ,
Kimseden habersiz olursun şehit, bulamazsın şahit.
Dilsizken sana zaten hoş gelen her rânâ,
Fazlasıyla yorgundur ve ömür boyu kalır sakit.
©pessimist_
G