Bu aylar köyümde iş güç zamanı unuttum sanma tarlayı tapanı nasılda arzularım o hiç sevmediğim çapayı nede çok özledim babamdan işittiğim azarı
unatamadım gitti güz düğünlerinde çalan sazları bir hoş olur bana ne hikmetse bu ayları şimdi pancarın bostatanın ekim zamanı bilemedim gitti gurbet bende bir yaramı
nasipse emekli olunca köyümde yaşama hayalini kurarım kader bunların hesabını elbette senden sorarım gurbet sana bir daha zor uğrarım
bir ev yapacağım bahçesi olan bir ben değilim böyle hayaller kuran gezseydim şöyle bir yazıları unuturum belkide çektiğim acıları
koklasam yağmurdan sonra buram buram kokan toprakları yaman olur bizim köyün uşakları hayal etmişimdir hep hasat sonlarında sarıya boyanan ovaları bucakları
yakın ederim ben uzakları birnefeste geçip giderim bir günde ortalama yediyüz kilometre yol sürerim bana güç veren kurduğum hayallerdir derim işte bu yüzden kaderime boyun eğerim ben köyümü hemde çok severim..
T