Ürpertilerin çığlık attığı gece karanlığında ki sessiz vadiler.Taşlarin buz kesildiği karanlığın en derin noktasındayım. Üzerimde inceden bir hırka. Kanayan bacağım sönmek üzere olan bir kaç parça odunun sırtında. Açlık hissim kaybolmak üzere. Ölümle hiç bu kadar bütünleşmemiştim. Dilimde dünyadan olmayan tatlar. Karşımda ölmemi bekleyen kurt. Bazen başkasına nefes olman için ölmen gerekir . Bu bazen bir bitki bazen bir insan bazen de gri üzerine siyah çizgiler vurulmuş iri gözlü bir kurt. Aldığım son nefes yüreğimi yaktı . Göz kapaklarim istemsiz düşerken aklımda tek düşünce.. Bumuydu Hayat..
©teyfikk
T